Zmianie nie uległ jedynie system autofocusa. Jest nadal 9 polowy z 6-cioma niewidocznymi punktami wspomagającymi, wszystkie punkty są krzyżowe dla obiektywów o jasności f5.6 lub większej, centralny punkt ma dodatkowo większą czułość dla szkieł o janości 2.8 lub większej.

Dodano również możliwość kalibracji do 20 obiektywów poprzez menu aparatu.

Ceny referencyjna wynoszą odpowiednio: US - $2,699, EU - €2,499, UK - £2,299.

Pełna specyfikacja na canon.com

Razem z nowym korpusem ogłoszono nową wersję obiektywu 24/1,4L II.

• Dodano nowy zakres bracketingu ekspozycji co 2EV w 3 klatkach
• Dodano możliwość wyłączenia redukcji szumów na wysokim ISO (nareszcie!)
• Poprawiono jakość obrazu przy wysokich ISO
• Poprawiono jakość automatycznego balansu bieli oraz D-Range Optimizera
• Poprawiono niezawodność komunikacji między body a dodatkowym gripem (nigdy nie miałem z tym problemu)

Nowy firmware należy pobrać z oficjalnej strony Sony: wersja PC i wersja MAC.
Aby uniknąć zresetowania numeracji zdjęć po wykonaniu update, wystarczy wgrać ostatnie zdjęcie z komputera na kartę pamięci. Numeracja będzie kontynuowana.

Dodano również aktualizacje Sony Image Data Suite.

• Samo Body: cena 3700 PLN (było 4200 PLN)
• Zestaw z DT 18-70/3.5-5.6: cena 4000 (było 4500 PLN)
• Zestaw z DT 16-105/3.5-5.6: cena 5200 PLN (było 5700 PLN)

]]> http://www.stocking-photo.com/pl/2008/09/15/new-reference-price-of-a700/feed/ http://www.stocking-photo.com/pl/2008/09/14/new-sony-lenses-price-list/ http://www.stocking-photo.com/pl/2008/09/14/new-sony-lenses-price-list/#comments Sun, 14 Sep 2008 09:57:10 +0000 admin http://www.stocking-photo.com/2008/09/14/new-sony-lenses-price-list/ 10 września pojawiły się oficjalne, niższe (referencyjne) ceny na wszystkie obiektywy systemu Sony:

• Carl Zeiss Vario Sonnar T* DT 16-80 mm F3.5-4.5 ZA - 2500 PLN (spadek 12,28%)
• Carl Zeiss 24-70 mm F2.8 Vario-Sonnar T* ZA SSM - 6000 PLN (14,29%)
• Carl Zeiss Planar T* 85 mm F1.4 ZA - 4500 PLN (15,89%)
• Carl Zeiss SonnarT* 135 mm F1.8 ZA - 5000 PLN (13,04%)
• 35 mm F1.4G - 3500 PLN (21,74%)
• 70-200 mm F2.8 G - 7000 PLN
• 70-300 mm F4.5-5.6 G SSM - 2800 PLN
• 300 mm F2.8 G - 19000 PLN (32,15%)
• DT 11-18 mm F4.5-5.6 - 2200 PLN (15,38%)
• DT 16-105 mm F3.5-5.6 - 1800 PLN
• DT 18-7 0mm F3.5-5.6 - 700 PLN (12,5%)
• DT 18-200 mm F3.5-6.3 - 2000 PLN
• DT 18-250 mm F3.5-6.3 - 2100 PLN
• 24-105mm F3.5-4.5 - 2100 PLN
• DT 55-200 mm F4-5.6 - 900 PLN
• 75-300mm F4.5-5.6 - 900 PLN
• 16 mm F2.8 Fisheye - 3000 PLN (9,09%)
• 20 mm F2.8 - 2000 PLN (13,04%)
• 28 mm F2.8 - 1150 PLN
• 50 mm F1.4 - 1200 PLN (17,24%)
• 50 mm F2.8 - 1700 PLN (5,56%)
• 100 mm F2.8 Macro - 2700 PLN (8,47%)
• 135 mm F2.8 [T4.5] STF - 4500 PLN (5,26%)
• 500 mm F8 Reflex - 2700 PLN (10%)
• 14 TC telekonwerter 1.4x - 1500 PLN (16,67%)
• 20 TC telekonwerter 2x - 1500 PLN (16,67%)

Pojawiły się również matówki do samodzielnej wymiany w nowej Alfie 900 oraz grip pionowy:

• Matówka typ M do DSLR A900 170 PLN
• Matówka typ L do DSLR A900 140 PLN
• VGC-90AM Grip - 1400 PLN (cena referencyjna gripa do a700 jest tylko 200 niższa)

Pełny cennik

Pełna specyfikacja aparatu znajduje się na sony.pl

1. Załóż własną stronę, na której będziesz oferować fotografie na wybranej przez siebie licencji.

2. Skorzystaj z istniejących banków zdjęć, tzw. agencji “micro-stock”, gdzie podzielisz się zyskiem z agencją.

Pierwszy sposób początkujący fotograf może w zasadzie od razu odrzucić o ile nie ma świetnych zdjęć, których nie można łatwo znaleźć na serwisach spod pkt. 2 - po prostu nie będzie w stanie zdobyć odwiedzających na swoją stronę a jeśli nawet, to nie będzie miał nic ciekawego do zaoferowania. Pozostaje zatem sposób nr 2.

Agencje micro-stock oferują swoim klientom (kupcom) zdjęcia w większości na licencji Royalty Free po cenach rozpoczynających się od kilkunastu centów za fotografię, w rozdzielczości nadającej się do zamieszczenia na stronie internetowej (web resolution). Im wyższa rozdzielczość tym droższe pobranie pliku. Zasoby tych agencji liczą po kilka milionów zdjęć oraz grafik rastrowych i wektorowych podzielonych na kategorie tematyczne. Obecnie dominują dwa systemy opłat za pobieranie zdjęć:

• pay-as-you-go czyli klient z góry kupuje paczkę “kredytów” które może wykorzystać w dowolnym czasie pobierając zdjęcia wtedy kiedy potrzebuje. Im większa pula kredytów zakupiona jednorazowo tym tańsze jedno pobranie
• subscription czyli abonament, klient płaci każdego miesiąca ustalony z góry abonament co upoważnia go do pobrania określonej limitem ilości zdjęć każdego dnia

Do niedawna agencje skupiały się na jednej z tych metod na raz (w większości na pierwszej). Od pewnego czasu obserwuje się wprowadzanie równolegle opcji abonamentowej na serwisach operujących do tej pory na opcji pay-as-you-go.

Co ma z tego fotograf?

Przede wszystkim jego prace trafiają do baz które przegląda codziennie dziesiątki tysięcy klientów z całego świata, co jest pierwszym krokiem do sprzedaży zdjęć. Biorąc jednak pod uwagę fakt że dzieła na licencji Royalty Free mogą być sprzedawane wiele razy różnym klientom prowizje od sprzedaży są bardzo niskie - od kilkudziesięciu centów do kilku dolarów. Kluczem do sukcesu jest więc produkowanie prac, na które jest największe zapotrzebowanie, najczęściej w reklamie, tak aby liczba pobrań naszych dzieł była odpowiednio duża. O ile artysta nie zdecyduje się na zawarcie umowy wyłącznościowej z daną agencją, może wystawiać te same prace w każdej z nich, skutecznie poszerzając grono odbiorców.

Jak zacząć?

Każda agencja przed przyjęciem do grona współpracowników wymaga przesłania kilku próbnych zdjęć/grafik, które jeśli prezentują wymagany poziom zostaną zaakceptowane i umożliwią przesyłanie kolejnych prac. Obecnie jeśli chodzi o zdjęcia, to wystarczającym sprzętem będzie lustrzanka cyfrowa o rozdzielczości 6 mln pikseli, co oczywiście nie gwarantuje przyjęcia, gdyż poza technicznymi aspektami fotografii liczy się również jej kompozycja i wartość komercyjna. Typowe zdjęcia “stock-owe” przedstawiają zwykle przedmioty czy ludzi na białym (lub innym) wyizolowanym tle, do których wykonania będzie potrzebne co najmniej małe, domowe studio fotograficzne. Należy jednak zauważyć, że nie tylko zdjęcia “na białym” się sprzedają. Kiedy już masz wszystko co potrzebne czas przesłać swoje prace.

Gdzie przesyłać zdjęca?

Obecnie liderem na rynku “micro-stock” jest serwis iStockPhoto od niedawna działający na obu systemach opłat (wcześniej tylko pay-as-you-go). Poza zdjęciami oferuje również grafikę wektorową, filmy oraz nagrania audio. Jeśli chodzi o zdjęcia to po zarejestrowaniu na serwisie należy przesłać za pomocą formularza aplikacyjnego 3 próbne zdjęcia.  Jeżeli jedno (lub więcej) z trójki nie przejdzie kontroli na jego miejsce należy wgrać następne, które ponownie zostanie poddane ocenie. Cały system wynagrodzeń dla artystów jest opisany w dziale Royalties. (serwis posiada polską wersję językową).

Kolejna godna uwagi agencja to ShutterStock (choć nie dla wszystkich, o czym dalej). Działa ona od początku swojego istnienia wyłącznie w systemie abonamentowym, przyjmuje zdjęcia, grafikę oraz filmy. Początkujący fotograf otrzymuje zaledwie $0,25 od każdego pobranego zdjęcia bez względu na jego rozmiar (do momentu zarobienia łącznie $500), co jest bardzo niskim wynagrodzeniem. Jednak serwis ze względu na profil swojego działania, rekompensuje to większą niż na pozostałych serwisach liczbą pobrań z jednym ale…

Kupujący płacą abonament za co mogą pobrać określoną liczbę zdjęć dziennie, co przekłada się na to, że w głównej mierze są pobierane zdjęcia nowe - stare przecież już są pobrane (te które ich interesują). Aby zarabiać dobrze na tym stocku trzeba regularnie wgrywać nowe prace inaczej w krótkim czasie zarobki mogą spaść praktycznie do zerowego poziomu. Jedynie zdjęcia, które znajdą się wysoko w wynikach wyszukiwania mają szansę być pobierane regularnie mimo iż nie są nowe. Na pozycję zdjęcia wpływa z kolei jego popularność (liczba pobrań), czyli im lepsze masz zdjęcia tym większa szansa, że nawet bez ciągłego zasilania nowym towarem będziesz miał sprzedaż.

Aby zostać przyjętym do tej agencji należy wysłać porcję 10 zdjęć próbnych, z których musi zostać zaakceptowane 7, w innym wypadku kolejna próba za miesiąc.

Następne agencje, którym warto poświęcić swój czas to Dreamstime,  Fotolia oraz 123RF (każda z nich przyjmuję zdjęcia i grafikę).

Dodatkowo w każdej z w/w agencji oprócz zwyklej sprzedaży może trafić Ci się sprzedaż na licencji rozszeżonej (Extended License), która upoważnia kupującego m.in. do druku w większym nakładzie, czy umieszczania Twojej pracy na produktach przeznaczonych do sprzedaży. Dochód z takiej licencji wynosi od kilkunastu do kilkudziesięciu dolarów.

Jak odebrać zyski?

Zarobione $ z agencji można wypłacić po osiągnięciu od 50 do 100 dolarów w zależności od serwisu. Najprostszym sposobem jest założenie w tym celu konta na serwisie typu MoneyBookers (jest wersja polska), na które otrzymasz należności od agencji a dalej przelejesz je na swoje konto bankowe. Pozostaje jeszcze kwestia rozliczeń podatkowych ale jest to już sprawa na osobny artykuł.

O ewentualnym sukcesie decyduje jakość zdjęć, ich komercyjna przydatność oraz systematyczność w wykonywaniu i zamieszczaniu nowych prac. Nie jest również tajemnicą fakt iż prace, które plasują się wysoko w wynikach wyszukiwarki danej agencji, często przynoszą stałe i dobre zyski swoim autorom, pod warunkiem, że faktycznie odpowiadają tematowi szukanemu przez kupującego i prezentują jakość, której oczekuje.

P.S.

Wielu zawodowych fotografów twierdzi (całkiem słusznie), że rynek micro-stock poprzez swoją prawie dumpingową politykę cenową psuje ogólny rynek fotografii stockowej i żeruje na fotografach (zbyt mały procent udziału w zyskach). Dlatego też, jeśli uważasz podobnie i poziom Twoich prac jest już wysoki, możesz próbować swoich sił w znanych i wielkich agencjach (które działają również poza internetem) takich jak: Alamy, Photoshelter, Getty Images, Corbis - szczególnie trudno jest dostać się do dwóch ostatnich. Zdjęcia sprzedawane przez te agencje są głównie na licencjach Rights Managed (nabywca płaci w zależności od celu użycia zdjęcia i tylko w tym danym projekcie może go użyć), która to przynosi już dochody w granicach kilkadziesiąt - kilka tysięcy dolarów.

Możesz zadać sobie pytanie po co ktoś ma płacić takie pieniądze, skoro na serwisach micro-stock znajdzie świetne jakościowo zdjęcia za grosze? Ano po to aby nabyć fotografie, których na rynku micro akurat nie ma, lub takie które nie zostały już wykorzystane przez tysiące firm (bo tyle pobrań mają najpopularniejsze pliki na rynku micro).

Tamron przy 50mm okazuje się być trochę szerszy niż stałka KM 50/1.7. Wynikać to może z innego kąta widzenia obu obiektywów. Poniżej wycinki 100% centrum kadru (kliknij aby powiększyć):

Lewy dolny róg 100%:

Myślę, że Tamron pobił lekko Minoltę w rogach :)

Porównanie bokeh:

A teraz Tamron w porównaniu do kit’a Sony:

Komentarz jest chyba zbędny. Porównałem również kit w wersji Sony ze starszą wersją Konica Minolta. Różnic w jakości optycznej nie zauważyłem, aczkolwiek Sony poprawiło lekko pracę pierścienia zoom’a - jest bardziej stabilna. Nie wiem natomiast jak będzie po dłuższym czasie użytkowania, gdyż kit stoi sobie na półce.

Jeśli ustawisz obiektyw prostopadle do płaskiej powierzchni i wykonasz zdjęcie z odległości poniżej 1 metra zobaczysz dziwne rezultaty w rogach obrazu. Poniższe zdjęcia to 100% wycinki z lewego dolnego rogu kadru, wykonane przy 50mm, odległość ok. 0.6m, aparat na statywie.

f2.8:

f4:

f5.6:

f8:

Problem się powiększa tym bardziej im bliżej minimalnej odlegości ostrzenia (0.27m) znajduje się powierzchnia. Po odejściu dalej niż metr problem zaczyna znikać. Jest to opisane w tym teście. Jak widać wszystko zależy od krzywizny płaszczyzny ostrości.

“On the downside the extreme corners showed a very strong degree of field curvature at 17mm and a little less so at 24mm. This means that the focus plane isn’t flat but it bends towards to corners. As a consequence you will end with out-of-focus corners when shooting flat or very deep objects at large aperture settings (…). The problem will be reduced when stopping down thus increasing the depth-of-field around the curved focus plane.”

Dla mnie Tamron i tak jest świetnym szkłem. Polecam zobaczyć porównanie Tamrona z Konica Minolta 50/1.7.

Sony A900

Sony foam city.

?

Sony DSLR A200

Sony DSLR A350 - polska wersja językowa

Sony DSLR A350 i A300

Sony DSLR A700 i A200

Cały system Alpha.